Projekty Unijne

Znajdź w serwisie

FACEBOOK

Konkursy

ZAPOZNAJ SIĘ Z NASZĄ OFERTĄ CIEKAWYCH KONKURSÓW I OLIMPIAD

Mapa

czwartek, 26 sierpień 2021 12:33

Kompostownik czyli coś z niczego

Oceń ten artykuł
(0 głosów)

Utrzymanie pięknego ogrodu, wyhodowanie własnych owoców , warzyw, ziół to nieustanna praca, ale praca wyjątkowa. Udowodniono bowiem, że wyrywanie chwastów, koszenie trawników, przycinanie żywopłotów... to czynności które dają satysfakcję i odprężenie, poprawiają nastrój i zwiększają poczucie własnej wartości a właściciel ogrodu czuje się zrelaksowany i wolny od stresu. Pod warunkiem, że posiada własny kompostownik, na którym będzie składował odpady. Bowiem ilość wytwarzanej przez naturę i niewykorzystywanej przez człowieka biomasy jest ogromna.

Kompostując odpady z ogrodu eliminujemy to co niepotrzebne i zbędne a uzyskujemy coś wartościowego - niezwykle bogaty w składniki odżywcze nawóz.

Nie bez powodu kompostowanie jest nazywane organicznym recyklingiem albo biologiczną metodą utylizacji odpadów.

Kompost powstaje w procesie rozkładu materii organicznej przy udziale tlenu. W procesie tym biorą  udział bakterie, pleśnie, promieniowce i dżdżownice.

W kompostowniku można układać resztki roślinne: pozostałości po cięciu, pieleniu, koszeniu trawnika i oczyszczeniu terenu. Może więc to być trawa, zdrewniałe fragmenty roślin, warzywa, zioła, owoce, chwasty, korzenie i przyschnięte kwiaty. Z odpadów domowych nadają się: skorupki jaj, fusy z kawy i herbaty, papier (niezadrukowany), słoma, popiół drzewny, resztki owoców  i warzyw. Ważne jest aby do kompostowania nie dodawać resztek roślinnych porażonych przez choroby i szkodniki, mogą one być źródłem zakażenia w kolejnych latach.

Kompostownik najlepiej założyć gdzieś na uboczu, w zacienionym miejscu.

Na ogół żaden kompostownik nie wygląda zbyt efektownie, więc warto wybrać takie miejsce w ogrodzie, gdzie pryzma nie będzie rzucała się w oczy. W pobliżu kompostownika warto posadzić rośliny, które go zamaskują.

Jeżeli posiadamy dużą działkę można wykonać tradycyjną pryzmę.

W niewielkim ogrodzie przydomowym można wykonać drewnianą obudowę lub postawić zakupiony gotowy pojemnik do kompostowania.

Kompostownik zakładamy przy dodatnich temperaturach, między wiosną a jesienią. Materiał układamy warstwami. Każda warstwa powinna mieć około 20 cm. Dolną warstwę kompostu powinny stanowić grubsze, połamane gałęzie, które ułatwią cyrkulację powietrza. Kolejną warstwę tworzymy    z ziemi ogrodowej, torfu lub starego kompostu. Potem naprzemiennie układamy warstwy odpadów z gospodarstwa domowego i resztek roślinnych (około 20 centymetrów) oraz 5-centymetrowe warstwy ziemi. Wysokość pryzmy nie powinna przekroczyć 1,5 m. Na koniec pryzmę należy okryć. Używamy do tego celu dużych liści, świerkowych gałązek, worków jutowych lub kartonów. Warstwa okrywająca ma zapewnić ochronę kompostu przed bakteriami gnilnymi i grzybami.  

Należy pamiętać aby pryzmę przemieszać co 2 miesiące. Powinna też ona być stale wilgotna, dlatego przy dłużej utrzymujących się wysokich temperaturach należałoby ją podlać.

Aby przyspieszyć procesy rozkładowe możemy także nasączyć pryzmę roztworem dojrzałego kompostu (rozprowadzonego w wodzie z dodatkiem niewielkiej ilości nawozu azotowego) albo polewać pryzmę  wywarami, naparami czy wyciągami sporządzonymi z ziół (krwawnika, rumianku, pokrzywy, mniszka, kozłka lekarskiego), można dodać liści żywokostu lekarskiego lub po prostu wrzucać do pryzmy dżdżownice zebrane na działce.

Po ok. 10-12 miesiącach powstanie kompost, który wykorzystamy jako naturalny nawóz.

Kompost stosuje się do nawożenia roślin ogrodowych zarówno warzyw, drzew i krzewów owocowych, jak i roślin ozdobnych, a także do ściółkowania. Może też być stosowany jako składnik podłoża dla upraw warzyw oraz kwiatów rabatowych i doniczkowych.

Przydatne informacje:

. Liście orzecha włoskiego zawierają juglon, związek o działaniu alleopatycznym, który hamuje wzrost niektórych gatunków roślin. Dlatego liście orzecha włoskiego należy kompostować w oddzielnym miejscu, a otrzymaną z nich ziemię liściową stosować tylko do ściółkowania roślin niewrażliwych na juglon (np. tuje, porzeczka czerwona)

. Żywotniki (Thuja) nie powinny być kompostowane. Części tych roślin zawierają żywice i tujon, który znacznie spowolni rozkład biomasy (hamuje rozwój mikroorganizmów odpowiedzialnych za rozkład materii organicznej).

. Dodawanie związków wapnia wprawdzie przyspiesza rozkład substancji organicznej, ale niestety również pozbawia kompost bardzo potrzebnego azotu.

. Umieszczanie kompostu w dołach lub zbiornikach betonowych jest niewskazane ze względu na ograniczenie dostępu powietrza.

. Do kompostownika nigdy nie wrzucamy odpadków pochodzenia zwierzęcego ze względu na nieprzyjemny zapach i rozwój drobnoustrojów. Mogą one też przyciągać szczury.

. Nie kompostuje się części roślin skażonych środkami chemicznymi, metalami ciężkimi, porażonych patogenami.

. Nie kompostuje się chwastów z nasionami. Chwasty z rozłogami tj. perz, pokrzywa, podagrycznik powinno się najpierw wysuszyć.

 

 

Czytany 135 razy Ostatnio zmieniany czwartek, 26 sierpień 2021 12:46

Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich: Europa inwestująca w obszary wiejskie.
Strona współfinansowana ze środków Unii Europejskiej w ramach Schematu III Pomocy Technicznej. Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013.
Instytucja Zarządzająca PROW na lata 2007-2013: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi.
Strona opracowana na zlecenie Urzędu Marszałkowskiego Województwa Opolskiego.

 

2015 | Wszystkie prawa zastrzeżone - ZOPK 

designed & hosted by